Türk futbolunun içerisinde bulunduğu durum ile ilgili olarak herkes birşey söylüyor. Gidişatın iyi olmadığı ise, birleşilen temel nokta. Ben de bu yazımda Türk futbolunun temel sorunlarından birisi olan ve belki de birçok problemin çözümünde kilit rol oynayabilecek futbol kulüplerinde yönetim sorununa değinmek istiyorum.

İşin özünde, bir futbol kulübünü yönetmenin bir şirket yönetmek ile çok yakın benzerlikleri olduğu görülmektedir. Temel prensipler her ikisinde de aynıdır; farklı olan ise, kulüplerimizin henüz bunun anlamadığıdır.

Kulüplerimiz başarısız, çünkü bir holding yapısında olmalarına rağmen birer dernek gibi yönetiliyorlar. Sahiplenme duygusu eksikliğidir temel problem. Bir holding sahibinin herşeyi işidir, tüm enerjisini ona vermek durumundadır ve ölene kadar hatta çok kuşaklar boyunca o işe sahip olmayı hedeflemektedir. Dolayısı ile, uzun vadeli düşünmekte ve kararlarını bu doğrultuda almaktadır. Kulübün başındaki kişi ise, genellikle başka bir işle iştigal eden ve kulüp yönetimini ek iş olarak, hobi maksadıyla veya birilerinin ricası üzerine başkanlığı kabul eden kişidir. Apartman yönetimini kimsenin istemeyip, bir kişinin üzerine yıkılmaya çalışılması gibi bir durum söz konusudur.

Kulüp yönetimlerinin üzerinde çok büyük bir baskı oluşturulmaktadır. Bu da holdingin CEO' su diyebileceğimiz teknik direktöre yansımaktadır. Ben, satışları 4 hafta kötü gittiği için işinde son verilen CEO görmedim. Hele işe başladığı ilk dört hafta bunabakılmaz bile. Ama teknik direktörler için durum aynen böyledir, ne komedi ama. Sonuç, yılda 3 CEO değiştiren bir şirket ne kadar başarılı olabilirse, kulüplerimiz de o kadar başarılı olmaktadır. Durum aynen budur. 

Kulüp başkanı ve yönetimi için de durum farklı değildir. Onlar da, rezil olmamak, tepki çekmemek için günü kurtarmaya çalışmaktalar. Bir yıl en çok satışı yapan yönetim, ikinci yıl ikinciliğe düştüğü için eleştirilmektedir. İş dünyası açısından bakıldığında ne komik bir durum, futbol dünyası için gayet normal, hatta 3 yıl en iyi satışı yapsanız da birşey değişmiyor, bir hafta sonu çok kötü bir iş çıkarırsanız ipiniz çekilebiliyor.

Ezberi bozan belki de ilk kulübümüz Fenerbahçe' dir. Tüm hatalarına rağmen, Aziz Yıldırım' ı bu konuda tebrik etmek gerekmektedir. Altyapıya, tesislere, gelir kaynaklarına yaptığı yatırımlarla örnek bir kulüp başkanı olmuştur. Stadyum, kulübün satış merkezidir ve en iyi şekilde gelir getirmesi ve şirketi temsil etmesi gerekmektedir. Fenerbahçe' nin yaptığı da işte tam budur. 

Uzun vadeli planlar işe yaramaya başlamıştır, meyveler yavaş yavaş toplanmaktadır. Zira, iş yaşamında olduğu gibi futbolda da şansın etkisi çok çok azdır ve herşey somut gerekçelere dayanmaktadır.

Sahte şirketleşmeler ve borsaya açılmakla bu iş olmayacaktır. Umarım kulüplerimizin tamamı bu konuya böyle yaklaşır. Başka alternatifleri olmasa da... 

Bu konuya bir süre daha devam edeceğiz...